Herinneringen maken, juist nu!

Soms zijn er fotoshoots die je bijblijven. Niet alleen om de beelden die je maakt, maar om de mensen die je ontmoet. Vorig jaar, begin 2025, fotografeerde ik Annelies met haar familie. Een shoot die meteen anders voelde. Zwaarder ook… Want het nieuws was net binnengekomen: Annelies is opgegeven. Ze heeft kanker, en haar lichaam vecht elke dag. De verwachting was toen dat ze dit jaar niet eens zou halen.
En toch… is ze er nog!

En wat ben ik daar dankbaar voor. Want wat een bijzondere vrouw is Annelies. Krachtig, oprecht en zó bewust van wat echt belangrijk is. Waar de vorige shoot vooral in het teken stond van “nu kan het nog”, voelde deze shoot anders. Nog steeds met diezelfde realiteit, want elke dag kan anders zijn. Maar ook met ruimte voor lucht, voor lachen, voor samen zijn. Want uiteindelijk is dat wat telt: herinneringen maken.

We spraken af in Bakkeveen en gingen samen naar de Kale Duinen. Daar heeft toevallig Annelies Maurice ook ontmoet. en plek die perfect past bij deze shoot: rustig, zacht, zonder afleiding. We stonden er al om 9 uur, zodat we volop van de natuur en de rust konden genieten. We begonnen met foto’s van de hele familie.Van geposeerd… naar steeds iets losser. Een grapje tussendoor, een wandeling samen, handen vast. Ongedwongen geposeerd maar vooral puur. Het belangrijkste van vandaag is weer een herinnering maken. In dit moment, maar ook door mijn camera. De kleuren die ze droegen waren prachtig op elkaar afgestemd. Samen uitgezocht met/door Annelies. Zachte, natuurlijke tinten die perfect pasten bij de omgeving.

Tijdens de shoot namen we voor Annelies ook even een pauze. Het lichaam van Annelies kan haar temperatuur niet goed meer vasthouden. En het was oprecht heel fris. Ze is veel afgevallen en haar lichaam heeft zoveel te verduren gehad. Dus kwam ze voorbereid: met extra warme kruik en een dekentje. En op dat moment gebeurde er iets wat zo mooi is van liefde. Iedereen gooide jassen over haar heen. Ze werd letterlijk omringd door warmte. Ze deden het met een brede glimlach. En ja… daar heb ik ook een foto van gemaakt. Misschien niet de meest “perfecte” foto. Maar wel een die past. Een die het verhaal vertelt zoals het is. En dat zijn voor mij misschien wel de meest waardevolle beelden.

We maakten ook foto’s van Annelies samen met haar man. Ze dansten, hij tilde haar op en lachen samen. Een moment voor hun samen. Ik vertelde dat Annelies sterk is. Maar jemig Maurice.. Wat een liefdevolle partner en man voor Annelies. Deze man is enorm dapper, hij staat zijn vrouw zo bijzonder krachtig bij. Hij leeft voor haar, dat zie je in alles wat hij doet. Hij met haar het leven viert en beleefd, in goede en slechte tijden. Maurice als buitenstaander wil ik zeggen.. Wat jij doet, is niet zomaar sterk. Dat is van een ander niveau. Ik zie een man die zijn vrouw draagt. Letterlijk en figuurlijk. Die er elke dag staat, ongeacht wat er op hen afkomt. Die zijn eigen emoties voelt, maar haar altijd op een zet. De manier waarop jij haar lief hebt, steunt en het leven met haar blijft vieren. Juist nu! Vind ik oprecht bijzonder. Dat is niet vanzelfsprekend. Dat is kracht. Dat is echte pure liefde. En dat verdient om gezien en benoemd te worden.

30 jaar… en dat moest gevierd worden. Afgelopen week zag ik haar weer. Ze werd 30 jaar. En dat vond ik iets wat gevierd moest worden.Dus gaf ik haar een studioshoot cadeau. Foto’s met een lach, met taart en kaarsjes. Ook maakte ik foto’s van haar lichaam. Van alles wat haar lichaam heeft doorgemaakt. Haar eigen wens. Beelden die ik niet deel. Maar die enorm waardevol zijn. Voor haar, voor haar man en haar familie. Omdat ze wilde laten zien: kijk eens hoe sterk mijn lichaam is. En dat is het! Net als jij.

Waarom ik dit deel? Omdat dit precies is waarom ik doe wat ik doe. Ik maak geen foto’s. Ik maak herinneringen Voor nu. Voor Later. Voor de momenten die je nooit meer over kan doen. Dus als jij twijfelt over een fotoshoot… Denk dan even aan Annelies. En vraag jezelf af: wil ik wachten? Of wil ik het moment vastleggen zoals het nu is?

Lieve Annelies, Maurice en familie. Zoals we afscheid namen na de fotoshoot hoop ik dat ik volgend jaar je weer mag zien. Mag fotograferen en weer een prachtige herinnering mag maken van jullie samen. Bedankt dat ik jullie mocht ontmoeten. Jullie zijn een fantastische krachtige familie!

Liefs

Christha